Naam: Geboortedatum: Lengte: Gewicht: Residentie: Nationaliteit: Hobby's: Pro sinds:		Robert-Jan Derksen 3 januari 1974 1.88 m 83 kg Blaricum Nederlands lezen, internet, auto's 24 oktober 1996
Hieronder kun je mijn biografie lezen. Mijn kennismaking met de golfsport staat omschreven bij de start. Vervolgens vertel ik iets over mijn studie. Daarna komen achtereenvolgens de amateurtijd en mijn tijd als professional aan bod. De periode is opgedeeld in de afzonderlijke jaren. Ik ben in 1997 als professional begonnen.
Start
Pas op 14 jarige leeftijd hield Robert-Jan voor het eerst een golfclub vast, zes jaar later speelde hij zijn eerste European Tour event als amateur (met spelers als Olazabal, Els, Langer, Nobilo, Ballesteros) en nog eens 4 jaar later behaalde hij de felbegeerde europese tourkaart. Robert-Jan komt uit een familie waar sport hoog in het vaandel staat, zo stond hij al met drie jaar tegen een muurtje te tennissen en toen hij met veertien jaar kennis maakte met de golfsport op vakantie in Amerika, was hij geen onverdienstelijk tennisser (b-speler). Hij gaf vanaf dat moment de tennissport totaal op en stortte zich vol enthousiasme op golf.
Studie
Na zijn HAVO-examen besloot Robert-Jan om zijn studie te vervolgen in Atlanta, USA, waar op de University van Athens Georgia een perfecte mix tussen studie en golf gevonden moest worden. Helaas bleek dit niet aan de verwachtingen te voldoen en heeft hij na een jaar besloten om verder te gaan studeren op de business school in Maastricht. Het golfen werd gedurende twee-en-een-half jaar een weekendactiviteit omdat op dat moment de studie voorrang kreeg. Na het afronden van zijn studie bleef Robert-Jan nog een half jaar amateur om zo de broodnodige internationale ervaring op te doen.
De amateurtijd
Na vier jaar was zijn handicap scratch en Robert-Jan werd dan ook al snel opgenomen in de verschillende nationale selecties, zowel de jeugd als later ook de heren waarin hij deel uit maakte tot het moment van de overstap naar professional golf eind 1996. De beste resultaten uit zijn amateurcarrière zijn het behalen van verschillende nationale titels, zowel bij de jeugd als bij de heren, een 2e plaats bij zowel het Luxemburgse amateur(1994), als bij het Italiaans amateur(1995), een 8e plaats bij de wereldkampioenschappen voor landenteams(1994), en een 5e plaats bij de Individuele Europese Kampioenschappen(1996). 1996 stond verder in het teken van de voorbereiding voor het Wereldkampioenschap voor amateurs op de Filippijnen. De gedachten van Robert-Jan lagen echter dichter bij huis. Het was in de zomer van 1996 dat hij de inschrijfformulieren invulde om deel te gaan nemen aan het kwalificatiecircuit van de Europese Tour. In september speelde Robert-Jan als amateur de eerste Pre-Qualificatie in Manchester. Een totaal van –2 was niet genoeg. De herkansing volgde in het Noordspaanse Vinarós, op de door zijn idool Bernard Langer ontworpen baan. In pas zijn tweede echte proftoernooi speelde Robert-Jan als een toekomstige belofte. Drie rondes van 70 op rij waren voldoende om toegang te krijgen tot de eindkwalificatie (de Qualifying school) op San Roque en Sotogrande in Spanje. De plaatsing voor de eindkwalificatie betekende het einde van Robert-Jan’s amateur-carrière en tot verdriet van het Nederlandse amateur team zijn afwezigheid op het WK. De eerste gang naar de Qualifying School waar 180 spelers streden om 35 startbewijzen voor de Europese tour leverde geen succes maar des te meer ervaring op.
Professional 1997
Een succesvol avontuur in Azië waar Robert-Jan zijn Aziatische tourkaart in de wacht sleepte en niet onverdienstelijk speelde in het voorjaar van 1997, hielp Robert-Jan aan de ervaring om zelfstandig als golfer zijn brood te verdienen. Geholpen door zijn vader die zijn manager was geworden speelde Robert-Jan zelfs in april het Kirin Open, een toernooi waar alleen de beste 30 spelers van de Aziatische tour aan mochten treden. Bij terugkomst in Europa kwalificeerde Robert-Jan zich middels een tweede plaats in het Deense Open en een negende plaats in het Tsjechisch Open bij de beste veertig van de Challenge Tour, het circuit even onder de PGA European Tour. De tweede gang naar de Qualifying School die hij daarmee verdiende verliep zeer succesvol. Met een score van –8 werd hij gedeeld eerste en een carrière van The Laughing Dutchman op de Europese Tour was een feit.
1998
In 1998 speelde Robert-Jan in totaal 14 toernooien op de Europese Tour. Een dertigste plaats in het Dutch Open en een twintigste plaats in het Belgische Open waren zijn grootste wapenfeiten. Op de Challenge Tour werd hij tweede in het Open Des Volcans. Een 166ste plaats op de Order of Merit betekende echter een gedwongen terugkeer naar Zuid–Spanje om voor de derde keer aan de Qualifying School mee te doen. De mentale hardheid en veerkracht van Robert-Jan bezorgden hem een uitstekende vierde plaats en voor het tweede jaar op rij een kans om de Europese Tour te spelen. De uitbundige reactie van de gehele staff van de Europese Tour aangaande Robert-Jan’s startbewijs voor 1999 was een bewijs van de impact die zijn persoonlijkheid langzaam aan het krijgen is op de tour. De altijd goedlachse, beleefde en uiterst sportieve Robert-Jan is zeer geliefd bij collega’s, organisaties en golfliefhebbers over heel Europa.
1999
Het jaar begon zeer succesvol met een top 20 plaats in de Heineken Classic in Australië, Robert-Jan’s favoriete toernooi op de Tour. Een opleving in zijn vorm kwam na een aantal maanden kwakkelen in Duitsland. Voor het eerst konden mensen zijn naam aanschouwen boven aan het leaderbord. Na drie rondes stond hij bij de top 5. Een ongelukkige laatste ronde resulteerde uiteindelijk in een 36e plaats. De teleurstelling was groot. Aan het einde van het seizoen wist hij zich toch te kwalificeren voor de Qualifying School. Zijn vierde bezoek aan de pressure cooker Qualifying School op San Roque draaide uit op de grootste klap in zijn carrière. Een prima toernooi ging in rook op omdat tijdens de laatste ronde 17 greens in regulation met meer dan 36 putts niet voldoende bleken. Het vatte perfect samen waar de problemen van Robert-Jan lagen: op de greens. De teleurstelling werd door Robert-Jan professioneel omgezet in arbeid. Zijn simpele kijk op techniek en zijn kennis over wat nodig is om te slagen om de tour resulteerden in een zwaar trainingsschema. Enkele bezoeken aan Harold Swash, de putgoeroe uit Engeland, leverden resultaat op. Ook het werken aan zijn swing met Pro Tom O’Mahoney die hem al begeleide vanaf zijn 16e leken aan de basis te staan voor een succesvol seizoen.
2000
Zonder tourkaart maar met de mogelijkheid om alle toernooien te spelen op de Challenge Tour speelde Robert-Jan prima tot juli 2000. Na een prima eerste ronde in het kwalificatietoernooi voor het Britse Open sloeg het noodlot toe. De volgende morgen werd Robert-Jan geconfronteerd met een helse pijn in de nek. Het zou het begin worden van een half jaar vol met fysieke problemen. Op karakter wist hij zich nog wel naar de Qualifying School te knokken maar na een keurige 68 in de eerste ronde keerden de pijnen in de nek weer terug. Zonder tourkaart maar duidelijk voor ogen wat hem te doen stond keerde hij terug naar huis. Uitgebreide medische onderzoeken wezen uit dat er niets beschadigd was in de nek. Een uitgebreid fitnessprogramma op het medisch sportcentrum te Papendal werd nu afgewerkt om de nekspieren sterker te maken en de blessure te laten verdwijnen. 2001 wordt het jaar van de waarheid. Fulltime spelen op de Challenge Tour moet ervoor zorgen dat Robert-Jan middels de Top 15 (deze kwalificeert zich automatisch voor de Europese Tour) op de tour terug komt.
2001
Dat Robert-Jan goed onder druk kan spelen is reeds meerdere malen bewezen maar nog nooit zoals in het seizoen 2001. Hij speelde slechts met één gedachte. De top 15 van de Challenge Tour om zo spelprivileges te verwerven voor de PGA European Tour 2002. Robert-Jan slaagde met vlag en wimpel. Een scoringsgemiddelde van 70 (-2), prima putten, een goede fysieke conditie en amper gemiste cuts deden het seizoen 2000 in de vergetelheid belanden. Een drietal top 10 plaatsen, waaronder een tweede plaats (-21) in het hoog gedoteerde Challenge Tournooi van Hamburg en in totaal 11 top 15 plaatsen geven aan dat 2001 een zeer regelmatig seizoen was. Na een lang seizoen was een 7e plaats op de steeds breder wordende Challenge Tour het resultaat van hard werken en zeer goed spel.
2002
Met zijn beste ranking ooit en legio mogelijkheden tot het spelen van toernooien bracht 2002 niet wat hij ervan verwachtte. Hoewel hij meer dan de helft van alle 'cuts' haalde, eindigde Robert Jan niet bij de eerste 115 van de Order of Merit. Dat hij wel degelijk thuis hoort op de tour bewees hij tijdens zijn zesde optreden op de Qualifying School op Emporda en Pals waar hij souvereign een tourkaart haalde (25ste van 770 deelnemers). Niet alleen door het positieve slot van 2002 kan er gesproken worden over een geslaagd jaar. Er werd in 2002 weer waardevolle ervaring opgedaan o.a. met het leiden van een toernooi (het Britse Masters in juni), en het spelen met toppers als Harrington, Woosnam, Lyle en Van de Velde. Misschien wel de belangrijkste ontwikkeling in 2002 is het 'compleet' maken van het 'Team Derksen'. De beroemde Walese coach Scott Cranfield werd als coach 'on site' toegevoegd. Hiermee wil Robert-Jan bereiken dat hij zijn prestaties op donderdag en vrijdag beter gevolg kan geven. Het gevoel dat er in het weekend 'iets' gebeurt waardoor het niet lukt, leefde in 2002 meer dan ooit. Dat het Cranfield zelf was die Derksen benaderde toont aan dat er in de golfwereld groot geloof is in de golfer Robert-Jan Derksen.
2003
De mooiste dingen in het leven gebeuren vaak onverwacht. Na een zeer moeizame start van het seizoen 2003, veroorzaakt door de zeer beperkte speelmogelijkheden, eerste reserve in Zuid-Afrika en Maleisië, was het uitgerekend Tiger Woods wiens afzegging in Dubai Robert Jan de kans gaf aan de start te verschijnen. Na 71 holes stond de naam Derksen bovenaan, een daverende verrassing hing in de lucht. Els wist niet wat er gebeurde, hij had in de zes weken voorafgaand aan Dubai maar liefst vier keer gewonnen en was de virtuele nummer één van de wereld. Een majestueze derde slag op 18, waarbij Robert Jan al zijn Qualifying School ervaring aansprak om onder de gigantisch druk het beste uit zichzelf naar boven te halen, resulteerde in een birdie. Luttele ogenblikken later maakte Els slechts par en was de eerste Europese Tourzege een feit. Niet zomaar een. Dubai Desert Classic Kampioen, de naam Derksen zij aan zij met Els, Bjorn, Couples en Montgomerie. Jarenlang keihard werken, geloof houden in eigen kunnen werden op die dag in maart beloond. De rest van het seizoen zag er ineens anders uit, een exemptie tot en met 2005, deelname aan het NEC World Invitational en zelfs het Britse Open was in een klap een feit. In de resterende maanden van 2003 bewees Robert Jan dat de overwinning in Dubai niet op zichzelf stond. Van de 24 toernooien haalde hij 15 keer de cut, een zesde plaats in het Madeira Open, daags na Dubai, als beste prestatie. Het jaar had nog mooier kunnen eindigen wanneer Robert Jan zijn Top 10 positie in het afsluitende Volvo Masters na 63 holes had kunnen vasthouden. Maar goed een mens moet wat te wensen over houden.
2004
Eigenlijk het eerste jaar waarin Robert-Jan op voorhand wist dat hij praktisch alle toernooien zou kunnen spelen op de tour. Hij was inmiddels “settled” (vast bij de top 75) maar wilde meer. Per slot van rekening is stilstand achteruitgang in de topsport. Met 21 gehaalde cuts van de 26 gespeelde toernooien slaagde Robert-Jan erin zichzelf veel kansen te geven om in het weekend te laten zien wat hij waard was. Toch ontbrak het aan supervorm. Robert-Jan beredeneerde dat als volgt. Aan de ene kant natuurlijk teleurstellend als je met dat aantal cuts niet in staat bent beter dan 63ste te worden op de Order of Merit. Anderzijds is het een hele prestatie om zo constant te spelen en dus zo vaak het weekend te halen. Hoogtepunt van 2004 was een gedeeld vijfde plaats in de World Cup samen met Maarten Lafeber. Ze lieten landen als Amerika, Zweden en Australie achter zich. Het is dan ook de beste prestatie ooit door Nederland geleverd. Door de fine-tunning van mijn swing die Robert-Jan heeft bewerkstelligd met Tom en Scott heeft hij veel meer stabiliteit, kortom slaat hij structureel meer greens en geeft hij zichzelf meer kansen op birdie. Hierdoor zal Robert-Jan dan ook in 2005 veel aanvallender gaan spelen. Ook de toevoeging van Alan Fine ('s werelds meest ervaren man op het gebied van mental coaching en golf) aan zijn begeleidingsteam, heeft hem bijzonder goed geholpen om een betere, meer gebalanceerde speler te worden. Zijn doel voor 2005 is winnen op de tour. Misschien zou hij voorzichtiger moeten zijn en het behouden van zijn tourkaart aan moeten geven als doel maar hij wil meer. Winnen en de exemptie geven kansen om eens voorzichtig te gaan kijken naar de andere kant van de plas. Amerika.
2005
Winnen was dus het doel. En de overwinning kwam sneller dan verwacht. Tijdens de eerste zes toernooien van het jaar was Robert Jan er in het weekend bij maar echt potten kon hij niet breken. Twee top 20 plaatsen in Hong Kong en Maleisië (twee van zijn favoriete toernooien) gaven nog niet echte topvorm aan maar eerder een voortgang van de in 2004 ingezette lijn als 'steady' speler die zelden een 'cut' mist. Op Madeira waar hij zich altijd al thuis heeft gevoeld op de prachtige baan van Santo da Serra, speelde hij drie degelijke en een sublieme (laatste) ronde. Met een birdie op de laatste (trademark?) boekte Robert Jan zijn tweede zege. Een beter begin van het seizoen was niet denkbaar. Plaatsing voor de Volvo Masters was een volgende doel. Na 6 top 30 plaatsen stond Robert Jan twee weken voor de Volvo Masters net buiten de top 60. Twee ijzersterke weken in Madrid (12e) en Mallorca (11e) bezorgden hem een plaats bij de beste 60 en rechtstreekse plaatsing voor Valderamma. Hier eindigde hij op de 38e plaats. Zij eindpositie op de Order of Merit werd 57ste.
2006
'Winning breeds winning' is een typisch Amerikaans gezegde en zo voelde Robert Jan zijn tweede zege ook. Dat gevoel om de beste te zijn is verslavend. Met hoge verwachtingen begon Robert Jan aan 2006 (al in het najaar van 2005) met een top 20 plaats in het hoog gedoteerde HSBC Championship als eerste resultaat. Na een eerste ronde van 65 stond RJ zelfs in de top 5 van dit geweldige evenement. Helaas kon dit mooie resultaat niet uitmonden in een 'groots' seizoen. Door privé-omstandigheden kwam golf noodgedwongen regelmatig op de tweede plaats. Zeker in de immer sterker wordende Tour krijg je het dan ook al heel moeilijk. Een 12e plaats in het Ierse Open en een 8e plaats in Duitsland bij het BMW International (toen het al aardig spannend begon te worden om überhaupt bij de beste 115 te eindigen) waren zeldzame hoogtepuntjes in een overwegend teleurstellend jaar. Een top 10 klassering in Mallorca, met kansen op meer, gaf aan dat de vorm aan het terugkomen was. Misschien nog wel belangrijker dan de cheque van Mallorca, was het realiseren dat als je na een ronde niet wilt oefenen je dat ook niet moet doen. Na zijn eerste ronde van 76 zat Robert Jan er doorheen. Hij besloot niet te oefenen, een beetje te putten en lekker naar het hotel te gaan. De volgende dag was er een ronde 69, gevolgd door 67 en 70. Een nieuwe 'after competition' routine was geboren (luisteren naar je lichaam). De top 10 op de Balearen bezorgde Robert Jan een 86ste plaats op de Order of Merit. In topsport is stilstand achteruitgang en als je echt achteruit gaat moet je heel snel zorgen dat dit proces wordt gestopt anders ben je weg. Goede gesprekken met swingcoaches, maar bovenal met een nieuwe fysieke partner, Technogym, én de aankoop van de Track Man kwam een gedegen plan om in 2007 keihard terug te komen tot stand.
2007
Dat Robert Jan heel goed zijn eigen weg kan uit stippelen is reeds bekend. Dat hij in staat zou zijn om een ongehoord goed begin van 2007 (ook weer begonnen in najaar 2006) te bewerkstelligen, hadden maar weinigen gedacht. Met 12 top 30 plaatsen in de eerste 12 toernooien liet Robert Jan zien serieus te werken aan een nieuwe fase in zijn carrière (top 50 van de wereld waardoor deelname aan de Majors en de World Golf Championships verzekerd is). Maar het bleef niet bij de top 30 plaatsen. Op zijn favoriete banen kwam Robert Jan weer bijzonder goed uit de verf. Hij werd 12e op Golf National in het Frans Open; 12e op Loch Lomond in het Schotse Open; en werd hij 2e op de Moskou Country Club in het Russisch Open. Ook zat hij met een 3e plaats in het Mallorca Open dicht bij zijn derde tour overwinning. Mede hierdoor eindigde RobertJan op de Order of Merit op een 36e plaats, zijn beste jaarresultaat tot nu toe. Misschien nog wel belangrijker dan de cheque van Mallorca, was het realiseren dat als je na een ronde niet wilt oefenen je dat ook niet moet De laatste jaren is Robert-Jan erg betrokken bij het jeugdgolf in Nederland. In 2005 heeft hij samen met zijn zus Femke zijn eigen jeugdteam opgericht, Golfjuniors. Golfjuniors bestaat uit 3 Nederlandse topamateurs in de leeftijd rond 17 jaar. Dit zijn Willem Vork, Caroline Karsten en Michael Kraaij. Robert-Jan helpt hen in hun weg naar de top. (Zie ook www.golfjuniors.nl). Robert Jan weet zich als geen ander te redden in de hectiek van het leven als Tourprofessional. Zijn familie en vrienden geloven in zijn kunnen en staan als één man achter hem. Het blijft zijn droom om ooit de US Masters op Augusta te winnen.